Te huur: van fijne vriend tot fantastische vader

Philip (gespeeld door Oscar-winnaar Brendan Fraser) is een eenzame, aan lager wal geraakte Amerikaanse acteur die al zeven jaar in Tokio woont. Nog altijd op zoek naar de juiste liefdevolle invulling van zijn eigen leven en een baan die naar behoren betaalt, krijgt hij plots een bijzondere kans. Hij kan aan de slag bij een Japans bedrijf dat zich bezighoudt met het verhuren van acteurs die de meest uiteenlopende stand-in rollen in het leven van anderen moeten spelen. Denk aan een vriend, buurman, zoon, date of vader. Zoals zijn baas dit bijzondere werk uitlegt: “We verkopen emotie en helpen mensen bij wat ze missen in hun leven.”

In het verhaal gaat acteur Philip als ‘stereotiepe witte man’ verschillende rollen vervullen, wat voor vreemde, ongemakkelijke, grappige maar vooral hartverwarmende momenten zorgt. Juist in het ultradrukke, zakelijke en anonieme Tokio voel je het contrast tussen de vibe van de wereldse metropool en het intieme, intermenselijke contact waar de nieuwe ‘relaties’ van Philip zo’n behoefte aan hebben.

Waar Philip eerder platte acteerklussen kreeg, speelt hij in zijn nieuwe job opeens daadwerkelijk rollen met betekenis, met een diepere emotionele laag. Spelen verandert daarmee gaandeweg in daadwerkelijk zíjn. Want niet alleen bij zijn ‘cliënten’, ook bij hemzelf ontstaan er oprechte gevoelens die de basis vormen voor een liefde- en waardevolle band. Zo maakt hij niet alleen nieuwe vrienden, maar vindt hij uiteindelijk ultiem persoonlijk geluk binnen zijn nieuwe, samengestelde gezin.

Als kijker krijg je tegelijkertijd een boeiend inkijkje in het dagelijks leven van de inwoners van Tokio. Inclusief typisch Japanse gewoonten en gebruiken zoals traditionele feesten, theeceremonies, eten en bruiloften. Regisseur Hikari heeft daarbij uit haar eigen ervaring geput toen zij als Japanse op zeventienjarige leeftijd terechtkwam in de Verenigde Staten. Hoe red je je in een totaal andere cultuur en lukt het überhaupt daar voldoende van te begrijpen, erin mee te gaan en je ooit echt thuis te voelen zonder je eigen familie dichtbij?

Want familie is ontzettend belangrijk, meent Hikari. Tegelijkertijd zegt ze dat je zelf de regie hebt over het mogelijk creëren van een familie wanneer je alleen bent, bijvoorbeeld in een ander land met een andere cultuur. In de film geeft ze als mogelijke oplossing het hier nog onbekende Japanse fenomeen: verhuurbedrijven met allerhande acteurs in hun portfolio die in de huid van iedere gewenste dierbare kunnen kruipen. En die, in het beste geval, ook echt kunnen uitgroeien tot familie. Het knappe is dat Hikari erin slaagt de bijbehorende emoties puur en geloofwaardig te houden, zonder clichématig te worden.

Hoofdrolspeler Brendan Fraser bereidde zich gedegen voor op deze rol door geruime tijd in Tokio door te brengen en onder meer taallessen te nemen. Daardoor spreekt hij verrassend goed Japans. Hij zet Philip neer als een geloofwaardige, wat onhandige maar lieve man met het hart op de juiste plek. Een die eigenlijk niets liever wil dan anderen en uiteindelijk ook zichzelf gelukkig maken.