‘Of ik een baard heb of kaal ben, als ik het doe, doe ik het goed’

Naast hem zit zijn vader Frank (67), die met een glimlach luistert. “Jij vindt jezelf nu al oud”, zegt hij. “Wacht maar tot je een uur na het verstoppen al niet meer weet waar je de paaseieren hebt gelaten.”

Tijd is het meest kostbare bezit, daar zijn ze het over eens. Haye: “Als ik die jongens en meisjes zo zie genieten, zou ik tegen ze zeggen: ‘Geniet van het moment en stress niet over wat nog komen gaat.”

“Hij is geen enorme ijdeltuit”, zegt Frank over zijn zoon, “maar hij is wel verzorgd. Hij zorgt er altijd voor dat hij goed voor de dag komt.” Haye herkent zichzelf daarin. In zijn vriendengroep stond Haye naar eigen zeggen altijd al bekend als de ijdelste van het stel. Op vakantie had hij altijd een crèmepje mee, speciale gelletjes, een extra kam en natuurlijk een föhn. “Iedereen komt bij mij aankloppen als ze nog iets nodig hebben, haha!” Na een kopbal op het voetbalveld ging hij meteen zijn haar fatsoeneren. Nu lacht hij erom. “Ik moet wel zeggen dat het de afgelopen jaren iets minder is geworden. Ik heb nu mijn dochtertje van zeven maanden, June. Het gaat tegenwoordig vooral om haar.”

Maar volledig aan zichzelf voorbijlopen, doet hij niet. Dat past ook niet bij wie hij is geworden. “Je moet jezelf nooit helemaal wegcijferen.” Haye runt samen met zijn compagnon en beste vriend een bedrijf in vastgoedonderhoud. Duidelijke afspraken, kwaliteit en geen gedoe. “Oog voor detail heb ik altijd gehad. Vroeger met kleding, bijvoorbeeld. Ik wilde in elke winkel aan de stoffen voelen, precies kijken wat ik wilde kopen. Nu doe ik dat in mijn werk.” Die gewoonte is niet veranderd. Met datzelfde oog voor detail kijkt hij ook naar zijn verzorging. “Ik besteed altijd extra aandacht aan kwalitatief goede scheerproducten. Dat hoort er gewoon bij.”

Wat is succes? Haye denkt even na. “Gelukkig zijn”, zegt hij. “Goed in mijn vel zitten.” Zijn vader Frank knikt tevreden. En dan, concreter: elke ochtend om zes uur in de sportschool staan. “Lekker sporten. Mijn vriendin heeft me tot een ochtendmens gemaakt. Dat is goed voor me. Maar ook vriendschappen onderhouden. Meer tijd met mijn ouders doorbrengen. Als ik dat allemaal kan laten lukken, voelt dat voor mij als succes.”

Ambitieus is hij zeker ook. “The sky is the limit, zeg maar. Dat is ook waarom ik ondernemer ben geworden. Ik wil gewoon alles eruit halen wat erin zit. Het gaat nu hartstikke goed. Steeds meer klanten erbij en meer werkzaamheden binnen meer disciplines.” Maar die grote ambities heeft hij gaandeweg wel leren opdelen. “Die grote sprong maak je niet in één keer. Elke dag op werk verschijnen. Soms heb je rotdagen, soms goede. Maar elke dag dat je er bent, telt. Al die kleine stapjes zijn al onderdeel van het succes.”

Zijn vader herkent dat van zichzelf. “Succes heeft altijd meerdere connotaties”, meent Frank. “Hij is ambitieus, maar niet overambitieus. Hij wil het halen zonder zichzelf voorbij te lopen.” Hij glimlacht. “Dat heb ik zelf ook wel gedaan, denk ik. Maar hij heeft dit helemaal van zichzelf geleerd. En er is hard voor gewerkt.”

Haye loopt snel. Fietst snel. Zorgt dat hij snel van A naar B gaat. “Tijd’sgeld”, zegt hij met een grijns, alsof het één woord is. Dat karakter tekent zijn ochtend. Vroeg sporten en om half acht is hij gedoucht en klaar voor het ontbijt, net voordat zijn ouders om kwart over acht voor de deur staan om June op te halen. Een logistieke puzzel die hij met zichtbaar veel plezier oplost. Gewoonte als fundament. “Dat zeg ik ook met alles, ook in het scheren en voor mezelf zorgen: het moet soepel en snel werken.”

Begin twintig schoor Haye zich altijd glad voor hij de deur uitging. “Elk haartje moest weg, de stoppeltjes mochten gewoon niet zichtbaar zijn.” Nu houdt hij een baard bij, elke twee weken bijgewerkt door zijn barbier. Op zijn aanraden gaat Haye naar een speciaalzaak voor zijn scheermessen en de juiste accessoires. Maar ook met een baard moet de rest strak zijn, vindt Haye. “Mijn nek moet altijd helemaal vrij zijn en de bovenkant van mijn wang helemaal glad. Want of ik nou een baard heb of kaal ben, als ik het doe, doe ik het goed.”

Haye beschrijft zijn vader als iemand die altijd alles op precies de juiste plek terugzet. Georganiseerd. Rustig. Betrouwbaar ook. “Mijn vader weet altijd precies hoe iets gaat verlopen. En dat straalt hij ook uit. Dat vertrouwen geeft rust.”

Structuur en oog voor detail leer je door af te kijken. Haye: “Ik weet ook waar ik alles kan terugvinden. Dat heb ik van hem.”

Frank blijft bescheiden. “Ik wil mijn kinderen niet te veel sturen. Niet te veel vooruit- of achteruitkijken.” “Dat vind ik eigenlijk wel mooi”, reageert Haye. “Niet te kritisch terugkijken op hoe je dingen hebt gedaan. Als je gezond en gelukkig bent, heb je het goed gedaan.”

Maar toch is Frank benieuwd hoe zijn zoon naar de toekomst kijkt. Over dertig jaar hoopt Haye een mooi bedrijf te hebben opgebouwd. “June is dan allang het huis uit, maar ik hoop dat ze gelukkig is. En dat we dan trots kunnen zijn op alles wat mijn vriendin en ik hebben opgebouwd.”

Haye trekt zijn jas aan. Gaat hij toch nog even naar beneden, naar het festival om één biertje te drinken? Toch maar niet. De toekomst begint morgenvroeg, om zes uur, en de keuze om tóch uit bed te komen. Klaar voor een volgende kleine stap.